Home

De foto's van Zuid-Afrika staan online:)

http://www.facebook.com/album.php?aid=27923&id=100000853724345&l=169229b059 

Tot over 3 weken! xx
Marlies

De tijd vliegt. Ik ben ondertussen in de Valley of 1000 Hills, de buurt van Durban, de plaats waar ik 7 jaar geleden voor het eerst kennis maakte met Afrika. Mayonne is allang weer thuis, Rutger is ook weer veilig thuis en Callie is hier. Ik heb al veel te lang niet geschreven, maar ik zal m’n best doen een korte samenvatting te geven van de afgelopen 4 weken.

 De laatste week Tanzania op Zanzibar was heerlijk. We hebben genoten van de rust, zijn gaan duiken, hebben een tour gedaan waar we langs een kruidenplantage gingen, zijn verdwaald in de kleine straatjes van Stone Town, hebben cocktails gedronken, heerlijk gegeten, goed bijgekletst, en hebben leuke mensen ontmoet. Na ruim een week zijn gingen we terug naar Dar Es Salaam, waar we op maandagochtend vroeg allebei een vliegtuig namen,Mayonne, naar Cairo, en vervolgens naar Amsterdam, en ik naar Johannesburg, om vanuit daar met Rutger naar Kaapstad te vliegen.

Even een kort berichtje vanuit het zonnige Zanzibar! Het is hier paradijselijk: wit poederzand, azuurblauwe zee, palmbomen, cocktails. Geen zorgen dus, we vermaken ons prima! We zitten nu in een beachresort in het noorden van Zanzibar, en gaan morgen richting Stone Town om daar nog een paar dagen wat meer van de cultuur te zien.

Maar.. met veel moeite staan ondertussen het grootste deel van de safari foto's online. Het uploaden gaat echt heel langzaam dus ik doe nu elke dag 10 foto's. Ik zal het laatste deel en de foto's van Zanzibar waarschijnlijk vanuit ZA online zetten.

De foto's staan weer op Facebook en zijn te zien via onderstaande link:
http://www.facebook.com/album.php?aid=480707&id=580155345&l=e0bc2af574

Liefs en een zonnige kus van uit Zanzibar!
Marlies (en Mayonne)

De afgelopen 5 dagen waren geweldig, alsof je zo de wereld van Disney’s Leeuwenkoning was binnengestapt inclusief de Simba's en Pumba's. Hakuna Matata!!  Safari betekent reis in het Swahili, en het voelde ook echt als 5 dagen in een andere wereld. Prachtige natuur, veel dieren en een geweldige gids en eigen kok. 

We zijn op safari geweest door de grotere National Parken van Tanzania. Eerst naar Tarangire, wat in het droge seizoen  het toevluchtsoord is voor veel dieren doordat de Tarangire rivier dwars door het park loopt. Daarna naar Serengeti, wat nu bestaat uit eindeloze dorre vlaktes met de bekende accacia-bomen.  En als laatste naar de Ngorogoro krater, een enorme vulkanische krater met een doorsnede van 30 kilometer.

Alweer 2 weken voorbij gevlogen. Sorry voor de late update, maar het schrijven van m’n blog lijkt elke keer zo’n opgave. Ondertussen ben ik samen met Mayonne in Arusha in het noorden van Tanzania. We hebben een 5-daagse safari geboekt door de grootste national parken van Tanzania: Serengeti NP, Ngorogoro krater en Tarangiri NP, en vertrekken morgen. We hebben er allebei echt superveel zin in.
 

Ik ben ondertussen in Tanzania aangekomen. Ik zit nu in Mbeya in het zuiden van Tanzania. Met veel moeite heb ik een treinkaartje voor vandaag weten te bemachtigen naar Dar Es Salaam. Nog maar 4 nachtjes en dan komt Mayonne al! :)

Ik zal deze week nog een blog schrijven over de afgelopen anderhalve week, maar ik heb ondertussen wel m'n foto's op Facebook gezet. Dit is een stuk makkelijker dan ze op m'n blog plaatsen. Als je op de onderstaande link klikt, zou je ze moeten kunnen zien, zelfs als je zelf niet op Facebook zit:
http://www.facebook.com/album.php?aid=473541&id=580155345&l=9c80e6b7ae

Verder heb ik hier weer een nieuw nummer:
+255 7 53482311
(in tegenstelling tot Malawi, lijkt het er op dat ik vanaf dit nummer wel iedereen kan smsen)

Liefs!
Marlies

De laatste week op het project ben ik bezig geweest met de dingen afronden, afscheid te nemen, op de valreep nog wat dingen bekijken, en me voorbereiden op de komende 2,5 maand reizen. Ik ben deze week veel in Zomba op de computer geweest. In de eerste plaats omdat ik aan het project had beloofd wat dingen voor hun uit te tikken en er mooie documenten van te maken. Lewis en Isaac kunnen beiden net hun mail lezen, maar alles wat verder met de computer heeft te maken is voor hun onbekend terrein. Natuurlijk had ik ook hun mee kunnen nemen naar Zomba en ipv het zelf uit te tikken hun kunnen helpen, en leren omgaan met word, internet etc., maar daar was gewoon geen tijd voor. Maar zeker een leuke klus voor toekomstige vrijwilligers.

Het was weer een rare week vol met tgenstellingen. Maandagochtend gingen we naar de lokale markt, een uur lopen vanaf mijn dorpje door een prachtige omgeving. De markt was druk en alle wat je je van een Afrikaanse markt voorsteld.We waren de enige mzungu’s en dus werd elke beweging nauwlttend in de gaten gehouden, maar daar zijn we ondertussen wel aan gewend.

Eenmaal terug thuis liep alles een beetje rommelig. Linnes liep steeds uit huis. Lewis was niet thuis en dus kon niemand mij vertellen wat er aan de hand was. Toen ik later bij Birgit aankwam vertelde zij wat er gande was. Kevin was ie ochtend overleden. Kevin is het 1 jarige zoontje van Christina, 1 van de medewerkers van het project. Dit nieuws was een hele schok voor omns want we kenden Christina en Kevin ondertussen “goed”. Christina spreekt redelijk Engels dus we waren al vaak met haar en haar zoonje, die altijd op haar rug zit op pad geweest.

Weer een week voorbij. Het Afrikaanse leven op het platteland begint normaal te worden. Het leven als vrijwilliger kent z'n ups en downs. Aan de ene kant lijkt het alsof mijn pure aanwezigheid (hoe raar ook) in deze kleine vrij afgelegen community genoeg is om mensen blij te maken. Alles wat ik doe is goed/grappig/mooi etc, zonder dat ik daar enige moeite voor doe. Kinderen zijn niet meer bang maar komen op ons afrennen en volgen ons het liefst overal naar toe. Even overgooien met de bal met een mzungu lijkt het leukste wat ze ooit hebben gedaan. Overal lachende gezichten als we over de weg lopen. Daar kan ik dan ook echt van genieten, maar soms lijkt mijn "zijn" hier ook zo nutteloos. Niet omdat we niets kunnen doen, er is genoeg te doen, maar het lijkt een druppel op een gloeiende plaat.

Daar ben ik dan, in Malawi. Mijn reis hier naartoe was lang en moeizaam, veel gedoe met overstappn, en bij aankomst was m’n bagage er niet. Gelukkig is dat allemaal goed gekomen. Na een nachtje in Lilongwe, de hoofdstad, zitten ik nu sinds maandag in de regio Zomba, in het zuiden van
Malawi.

andaag is het zover: Malawi! De afgelopen dagen waren heel hectisch maar ook heel fijn. Iedereen nog even gezien en veel tijd met Rutger doorgebracht. Het is eindelijk zover, over een paar uur, om 16 uur vertrekt mijn vliegtuig via Cairo en Addis Ababa (Ethiopië) naar Lilongwe (Malawi). Daar worden we opgewacht door Stijn, de regiocoördinator van de 3 nieuwste projecten van Be More. Hij zit ondertussen al een week of 3 in Malawi, en heeft voor ons al de nodige voorbereidingen getroffen. Hij schreef dit over mijn project:

Over 11 nachtjes is het al zover, dan ga ik na bijna 7 jaar weer terug naar Afrika! Ik heb er echt heel veel zin in, maar vind het ook erg spannend. En de komende 11 dagen moet ik nog superveel doen!